Waarom het leven een middelmatig spel is
*Deze post is geschreven voor lol en positieve reacties, pretendeert tot niets anders, en moet daarom niet serieus worden genomen. De post is van begin tot eind banaal en dit onderwerp is ongetwijfeld meer dan eens en niet twee keer ter sprake gekomen (de auteur leest zulke onzin echter niet, dus herinnert zich geen enkel dergelijk artikel). De auteur aanvaardt geen verantwoordelijkheid voor mogelijke teleurstellingen van het publiek in het leven en ontslaat zich van verantwoordelijkheid voor mogelijke zelfmoordpogingen van lezers.*
Kortom, ik besloot een keer de mode te volgen en iets te posten over van alles. Volgens de traditie die in sommige kringen bestaat, zal ik de boze reacties negeren, dus wees niet verlegen in het uiten van je liefde en schrijf ze.
Screenshots en tekst zijn eigendom van de auteur.
Genre: simulator.
Ontwikkelaar: onbekend.
Uitgever: verstopt.
Jaar van uitgave: heel lang geleden.
Technisch aspect
Wat springt als eerste in het oog? Natuurlijk de graphics. Ja, hier zijn er geen klachten over, alles is van het hoogste niveau, echte 3D, meerlagige modellen, dynamische verlichting en textures van hoge definitie. Animatie en special effects zijn gemaakt door masters van hun vak. Kortom, we worden begroet met een rijke mooie afbeelding.
Het fysische model roept ook geen klachten op, behalve dat het op sommige locaties kan haperen, maar dat zijn kleinigheden. Zelfs zelden gebruikte wetten zijn geïmplementeerd, waar je ook prima zonder had kunnen. Pluspunten voor de ontwikkelaars voor hun aandacht voor detail.
De optimalisatie is ook van hoge kwaliteit, er zijn geen laggen of haperingen, de FPS is stabiel.
Het geluid is ruimtelijk, alles volgens de moderne standaard. Jammer alleen dat er standaard geen achtergrondmuziek is, maar deze klachten zijn niet voor de programmeurs.
Samenvattend kan worden gezegd dat het project technisch gezien absoluut geslaagd is en kan voldoen aan de smaak van elke fijnproever.
Verhaalcomponent
Hier is alles ambigu. Aan de ene kant hebben we een spel dat zo niet-lineair is als maar mogelijk. Aan de andere kant, je zult niet in staat zijn om in één sessie zelfs maar een duizendste van alle mogelijkheden te verkennen, en als er een herhaalronde is, dan zul je tegen de tijd dat die begint alles vergeten zijn.
De ontwikkelaars hebben geen quests in de traditionele zin geïmplementeerd. We hebben een bijna klassieke 'sandbox', maar met praktisch onbeperkte mogelijkheden om te handelen. Het hangt allemaal af van de fantasie van de speler. Als hij in staat is zichzelf een interessant doel te stellen, zal het spelen ook interessant zijn, en zullen de obstakels dienovereenkomstig worden gegenereerd. Er is slechts één 'maar' — quests die op deze manier worden gekozen, kunnen niet overeenkomen met het niveau van de speler, en je kunt je niveau van voorbereiding slechts ruwweg inschatten. Maar je kunt op elk moment andere spelers om hulp vragen, als ze daar natuurlijk mee instemmen.
Maar het grootste nadeel zijn de verplichte nevenopdrachten, die worden gegenereerd ongeacht onze wens. Ze zijn bijna altijd saai en eentonig. Dit wordt nog verergerd door specifieke aspecten van de gameplay, waarover we in de volgende sectie meer zullen vertellen.
Uiteindelijk hebben we een volledige afwezigheid van een boeiend verhaal, tenzij de speler zelf in staat is om dit te creëren. Dus het doel van het spel is om doelen (excuses voor de tautologie) te stellen en ze te voltooien. Een omstreden beslissing, niet elke speler zal dit leuk vinden.
Gameplay
Hier is het een stuk somberder. Voor de meeste casual gamers is het somber en willen ze deze game opgeven. Er zijn te veel variabelen om rekening mee te houden, te veel parameters om op te letten en dagelijks moeten er talloze monotone acties worden uitgevoerd. Dit schaadt zowel de dynamiek als de aantrekkelijkheid van het spel.
Maar is het echt zo slecht? Zeker niet. De 'sandbox' is ook hier! Veel activiteiten, bedacht door gewone spelers gedurende de spelperiode, wachten op je. En je bent vrij om je eigen te verzinnen!
En nu de grote adder onder het gras — te strenge straffen in geval van mislukkingen. En als voor de meeste onbeduidende quests de straf alleen verloren tijd en niet ontvangen dividenden is, dan kan bij bepaalde activiteiten een volledige verlies van het personage optreden.
Want je kunt je personage ook verliezen door toedoen van andere spelers of overmacht. Natuurlijk is de server apparatuur van een hoog niveau en veroorzaakt het geen storingen, maar soms doen zich onvoorziene (of om bepaalde redenen) gebeurtenissen voor, waardoor een gelijktijdige game over voor veel spelers kan optreden.
Er kunnen in de gebruikelijke zin geen saves zijn, het is immers een multiplayer spel, maar ze hadden toch de mogelijkheid moeten geven om een back-up van het personage te maken. Hoewel wie weet, misschien zal iemand op een gegeven moment een quest voltooien die deze mogelijkheid kan opleveren. Maar voor nu hebben we wat we hebben.
Hé, trouwens, zojuist werd er een interessante eigenschap van het spel genoemd — de uitbreiding van de gameplay-mogelijkheden naarmate je quests voltooit.
Al met al heeft de ontwikkelaar hier gefaald door de aandacht voor details. En er waren ook hardcore spelers onder hen.
Conclusie
Al met al is het spel vrij moeilijk, maar biedt het een overvloed aan interessante mogelijkheden. Helaas moet de speler zich een weg banen door tal van moeilijkheden, zowel gametechnisch als gemotiveerd, daardoor stoppen veel op een bepaald moment en blijven, terwijl ze uit gewoonte hun dagelijkse routinetaken uitvoeren, andere, eenvoudigere, begrijpelijkere games spelen, en vaak zelfs single-player games. Als een kolos, loopt het leven het risico onder zijn eigen gewicht te bezwijken. Sterker nog, het zullen de spelers zijn die het omverwerpen. Nou, we zullen zien.