Pre: Vanavond rijden onze prinsen door het stof en de modder!
Wanneer je na het spelen van een spel niets meer te zeggen hebt – dat is een erg vreemde gewaarwording. Het lijkt allemaal aanwezig te zijn: mooie graphics en goed geluid, design en vaart, maar er ontbreken gewoon woorden. Maar laten we bij het begin beginnen.
En de essentie van het spel is bijna voor iedereen duidelijk.
Openhartige uitwisseling van mening
Zal de vertaling van de titel het spel beïnvloeden? Het is bekend dat DIRT Showdown niet werd gepland als DIRT 4, maar als een spin-off voor liefhebbers van de arcade-danswedstrijd [DIRT 3](/games?search=DIRT 3), die zich beklaagden over de te hoge moeilijkheidsgraad. Nu staan er lekkere ritten te wachten, waarbij het spel de speler vanaf het begin al streelt op alle zintuigen. Minimaal aanpassen – letterlijk vanaf de tweede bocht begrijpt de speler dat hij geweldig is en alles kan, gelukkig is het niet de slimste tegenstander die daarbij helpt.
Zo’n perspectief is ook zonder opstelling te verkrijgen.
Fijne tuning en realistisch gedrag van voertuigen zijn hier helemaal afwezig, vervangen door lichtgewicht voertuigen met wielen, die bij de eerste beste gelegenheid in een boeiende reis van luchtacrobatiek belanden. Tuning wordt gepresenteerd in de vorm van 4 eigenschappen van voertuigen, die je met geld kan upgraden, zoals in FlatOut, wat het spel weer verder weg leidt van de rally-invloeden en het in het kamp van [Need for Speed](/games?search=Need for Speed) en andere arcade-races brengt. Ja, letterlijk vanaf de tweede race voel je de geest van die FlatOut (de laatste editie negeren we) overal, van roestige en minder roestige busjes tot een explosie van kleuren, vuurwerk, crashes, schreeuwende toeschouwers en de onafgebroken dynamiek van alles wat er gebeurt.
Nou, en hier zijn gewoon geen woorden voor.
Maar de verschillen zijn vrijwel onmiddellijk zichtbaar – als de ons bekende race van de Finse studio de transformatie van alles en nog wat in hopen rokende rommel als hoofdbestaan bood, dan legt Showdown de nadruk op races waarin je vuile trucs kunt gebruiken, zoals een directe aanrijding of het soepel duwen van een tegenstander tegen de muur, gevolgd door het inslaan van diezelfde tegenstander in de hoek van het circuit die je het leukst vindt.
De spelfmodi schreeuwen niet om variatie, maar dankzij de kwalitatief goed uitgevoerde circuits vervelen ze niet. Hier heb je gewone rondes, waaronder heen-en-weer circuits, wat chaos op de kruispunten garandeert en voortdurende veranderingen van de leidende racer vanwege het frequente botsen met de achterblijvers. Er is ook de derby-modus, recht uit wat je-ook-weet-wel-voor-spel, waarin je zo veel mogelijk destructieve acties moet uitvoeren, en een meer verfijnde variant waarbij we nauwkeurig tegenstanders van de arena moeten duwen. En zonder de hoonigan-modus waar je het tegen Ken Block opneemt in artistiek racen op speciaal ingerichte circuits, kom je niet weg. Een feest van adrenaline en brandende banden is gegarandeerd.
Verwoest, breek, haal in, cyber-verneder!
Braziliaans carnaval: Begin?
Zal de nieuwe creatie van Codemasters, waarvan al een naam is gemaakt in de productie van racenspellen, met de kracht stijgen die van [FlatOut 3](/games?search=FlatOut 3) werd verwacht? Ja, verdomme! Het spel heeft alles in zijn arsenaal om een waardige kandidaat te worden voor de titel 'Beste Race van 2012', wetende dat 2012 nogal arm is aan games in het algemeen.
Het heeft alles voor succes – een team van mensen die goed in het maken van racenspellen zijn en een gebrek aan concurrentie. Om te verpesten wat er nu is, moet je echt je best doen. En laten we hopen dat de vergetenheid de game zal voorbijgaan. We wachten, houden van, kopen op 24 mei!
De geest van de oude school leeft alleen in roestige schepen met een vermogen als dat van een vliegtuig :)