Ενοχλητικές ερωτήσεις.
Λελιάννα, αθώα, κλείνοντας το μάτι: - Μόρριγαν, πες μου, γιατί δεν φοράς σουτιέν τη μέρα, αλλά το φοράς μόνο όταν πηγαίνεις στη σκηνή του διοικητή μας;
Μόρριγαν:- Λοιπόν, δεν είναι και πολύ παράξενο. Πώς καταφέρνεις να είσαι καλυμμένη με αίμα από头 έως πόδια, αν πυροβολείς από 30 βήματα μακριά από τη μάχη;
Όγκρεν:- Ρώτα καλύτερα πού κρατάει ο διοικητής μας τα πράγματα του. Μόνο από θωρακισμένα πανοπλίες έχει 10 κομμάτια. Και δεν φαίνεται τίποτα!
ΓΓ:- Όλοι σίγαστε! Ξέρετε πολύ καλά πού είναι. Εκεί, από όπου κατά τη διάρκεια της μάχης μεταφέρετε επιδέσμους και μπουκαλάκια.
Λελιάννα:- Γιατί η Μόρριγαν έχει τη δική της ξεχωριστή θέση με προσωπική φωτιά, ενώ όλοι οι υπόλοιποι πρέπει να χρησιμοποιούν μία; Είναι άδικο!
ΓΓ:- Είναι δίκαιο. Λελιάννα, αν κοιμόσουν και έτρωγες κοντά στη Μόρριγαν... Η παρέα μας χρειάζεται κι άλλο έναν τοξότη! Πες μου γιατί επιτρέπουμε στον εαυτό μας να αλλάζουμε ρούχα στη μέση του δρόμου μπροστά σε όλο τον κόσμο!
Όγκρεν:- Διοικητή, αντί να κάνεις τον έξυπνο σχετικά με την αλλαγή ρούχων που κάνουμε με την εντολή σου, πες καλύτερα γιατί διανυκτερεύουμε σε καταυλισμό κάτω από τον ανοιχτό ουρανό, όταν έχουμε ένα ολόκληρο κάστρο, στο οποίο, να δεις, δεν μπορούμε να μπούμε!
ΓΓ:- Εκεί δεν είναι τακτοποιημένο, κρυώνει και γενικά..
Άλιστερ:- Και επιπλέον, διοικητά, έχουμε παρατηρήσει πολλές φορές ότι ξέρεις ποιος και τι θα είναι πίσω από κλειστές πόρτες. Ή σε εντελώς άγνωστο για εμάς μέρος. Είσαι προφήτης; Πες μου, πότε θα πεθάνω;
Μόρριγαν:- Ναι, ναι! Όταν φτάσαμε στο Ορζαμάρ, έτρεξες αμέσως χωρίς να σταματήσεις στον έμπορο, στάθηκες δίπλα του, με μίλησες για την παιδική μου ηλικία στα Άγρια Εδάφη, και μετά αγόρασες ακριβώς τον καθρέφτη που του είπα! Και με ένα πονηρό πρόσωπο μου τον έδωσες, και εγώ σαν χαζή σχεδόν έκλαψα από χαρά!...
ΓΓ:- Ναι, θα κλάψεις, ναι. Παρεμπιπτόντως, για τα δώρα. Πού βάζετε αυτή τη σωρό δώρων, που σας έδωσα προσωπικά. Κι εσείς τρέμουλες από χαρά, όταν τα παραλάβατε. Πού είναι ο καθρέφτης, Μόρριγαν; Λελιάννα, πού είναι τα παπούτσια; Στέν, πού πήγε το πορτρέτο; Ναι, και κυρίως, τι είναι αυτή η συνήθεια να κοροϊδεύετε ο ένας τον άλλον, κοιτάζοντας σε διαφορετικές κατευθύνσεις, και κάποιες φορές και να στέκεστε στην πλάτη ο ένας στον άλλον;
Όγκρεν: - Όχι, διοικητά, πες εσύ καλύτερα πού βρήκες ξαφνικά 1000 χρυσά! Μείναμε στο στρατόπεδο με 10 ασημένια, και το πρωί στον έμπορο δείχνεις 1000 χρυσά!
ΓΓ:- Μάαααααλα! Είναι δώρο θεών!
Άλιστερ:- Και είναι οι θεοί που αναγκάζουν τον Στέν να στέκεται στο στρατόπεδο μόνο με τα εσώρουχα του για μία ολόκληρη εβδομάδα;
ΓΓ:- Θέλει και στέκεται. Η δουλειά του.
Λελιάννα:- Ναι, πρώτα τον ανάγκασε να βγάλει τα ρούχα του, και μετά λες "η δουλειά του"... Διοικητά, γιατί πηγαίνεις σε πορνείο και αγοράζεις κορίτσια, αν έτσι κι αλλιώς φιλιέσαι συνεχώς με την Μόρριγαν μπροστά σε όλους και την τραβάς στη σκηνή σου; Δεν σε ικανοποιεί;
Μόρριγαν: - Άλλες μία τέτοια ερώτηση, Λελιάννα, και θα σε μετατρέψω σε αράχνη!!!
Λελιάννα: - Και δεν θα με μετατρέψεις. Είναι ενδιαφέρον, γιατί μου λες κακίες, αν κοιτάξω άλλη μία φορά τον διοικητή μας, ενώ εσύ στέκεσαι στο πορνείο και μόνο συζητάς τις τιμές! Α, μία ζηλιάρα στρίγγλα βρήκαμε!
Όγκρεν:- Και αυτό ακόμα - όπου και να σταματήσουμε, κοντά στο Ντενέριμ, κοντά στο Ρεντκλιφ, κοντά στα δάση - ο τόπος για τον καταυλισμό πάντα μοιάζει με τον προηγούμενο σαν δύο σταγόνες νερό!
Γουίν:- Και με ενδιαφέρει πολύ πώς μπορείς να θεραπεύσεις ένα κάταγμα κρανίου ή ένα κάταγμα χεριού σε λιγότερο από ένα λεπτό με σκόνη από το φαρμακείο. Έχεις κάποιο σούπερ κόλλα;
Μόρριγαν:- Και στο τέλος, πότε θα μας πεις πώς το πνεύμα σου μπορεί να ενσαρκώνεται σε εμάς, ακόμα και αν εσύ ο ίδιος βρίσκεσαι σε κώμα στο πεδίο της μάχης κοντά στον θάνατο;
ΓΓ: Κάτι τρέχει στο κεφάλι σας! Κλικ-κλικ - να, και ενσαρκώθηκα.
ΈΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ!