Flemeth. De Heks van de Wilde Landen
Je bent niemand en niemand heeft jou iets te geven, laat staan dat je moet geloven. Sluit je ogen uit verveling, spreid je armen wijd... Hoe dan ook, je zult bedrogen worden.
Ras
Onbekend
Geslacht
Vrouwelijk
Bijnamen
Heerseres van de Wilde Landen
Klasse
Magier
Familie
Morrigan
Stem
Kate Mulgrew
Verschijning
Dragon Age: Origins
Dragon Age II
De naam "Flemeth" schijnt toe te behoren aan een legendarisch en angstaanjagend personage dat eeuwen geleden door de wilde landen zwierf. Volgens de legende kunnen de dochters van Flemeth iemand tot de dood doen schrikken. "Heerseres van de Wilde Landen" - zo noemden de lokale bewoners van de Corkari Landen Flemeth en haar dochter, Morrigan. Als we Morrigan moeten geloven, is ze ofwel bezeten of leeft ze in een symbiotische relatie met een demon, wat haar tot een "afschuw" maakt, hoewel het vreemd is - de verschijning van een mens-afschuw. Toch, aan het einde van de "heksenjacht", voordat Morrigan de Eluvian gebruikt om naar de wereld "Buiten deze wereld, buiten de Schaduw" te gaan, verklaart ze dat Flemeth geen bloedmagier, geen afschuw en zelfs geen mens is.
De legende van "Heerseres van de Wilde Landen"
"Er was eens een grote templar in Ferelden, nobel en trots, een rechtvaardige rechter die heilig geloofde in de Schepper. Hij was zo trots dat hij, nadat hij de legendes over Flemeth, de Heerseres van de Wilde Landen, had gehoord, zijn thuis in Redcliffe verliet en op zoek ging naar haar, met de bedoeling de afvallige met eigen handen te doden.
Onderweg naar de Wilde Landen van Corkari stopte de templar in het dorp Rosley aan de westelijke wegen. Daar sprak hij met een jonge vrouw die onlangs verhalen over de heks had gehoord van een rondtrekkend Hasiind-stam. "Zij is een monster" - zei de vrouw, "met een gruwelijk karakter en wilde schoonheid. Zij is de hand van kou en duisternis. En toch - een mythe, haar gevangenname is de menselijke kwelling niet waard die zij op het hoofd van de zoekende kan doen neerstorten." Maar de templar luisterde niet naar haar woorden en ging verder.
Hij arriveerde in Lothering, een dorp aan de grens met de Wilde Landen. Daar ontmoette hij een vrouw, een moeder, die haar kind vertelde over de bosmonsteren. "Ja, ik weet van haar" - antwoordde de moeder. "Zij is een wezen uit de legendes, een les dat een mens niet over zijn grenzen moet gaan. Niemand, zelfs de grootste templar niet, is in staat de waarschuwing te negeren, mijnheer." Maar de templar was ervan overtuigd dat de Heks meer was dan een symbool, en daarom ging hij verder met zijn zoektocht.
Vervolgens stak de templar het gebied van de Wilde Landen van Corkari binnen, waar hij het Hasiind-stam tegenkwam. Hij vond een oude, wijze vrouw die zijn taal sprak. "Zij steelt menselijke zielen aan het einde van het groene pad," - kraaide de oude vrouw, - "Waar de harten van de mensen in ijs veranderen, en het bloed blauw wordt. Geen enkele templar moet haar achtervolgen; zij wil dat, want als de templar haar vindt, zal zijn leven door zijn eigen zwaard worden doorkliefd." De duidelijke twijfels van de oude vrouw over zijn vaardigheden en de wil van de Schepper maakten de templar kwaad. Hij ging verder.
De templar bereikte het einde van het groene pad, waar de lucht van de Wilde Landen nauwelijks knetterde van de kou, en op het door de kou verbleekte gras schitterde de sneeuw. Daar, in de buurt, zag hij een huis, verborgen door bomen van de wind. Voor het huis zag de templar een mooie jonge vrouw die zorg droeg voor een tuin die bloeide ondanks de kou. Hij naderde de vrouw om haar te vragen over de Heks.
"U komt van ver, nobele templar," - purrrde de vrouw, die een soort exotische en donkere schoonheid bezat, -"Het is beter dat u rust neemt."
"Ik kan pas rust nemen als de Heerseres van de Wilde Landen gedood is," - antwoordde de templar, - "Zeg me waar ze is!" De templar trok zijn zwaard en richtte het naar de jonge vrouw, die warm glimlachte op het moment dat het mes zachtjes in de rug van de templar binnendrong.
"Ik ben een mythe, een les en een bewaarder van zielen," - fluisterde zijn moordenaar. "Ik ben de belichaming van wat je over mij hebt gehoord, en ik was al die mensen met wie je sprak," de templar viel op zijn knieën en draaide met moeite zijn gezicht naar de stem, maar zag alleen een dampig silhouet omhuld door dikke mist. "En ik ben degene die je nooit zult zien."
De zoektocht van de templar eindigde aan de voeten van de Heks en haar donkere dochter. Sindsdien vragen degenen die hun verhalen kennen over de Heks van de Wilde Landen nooit meer naar haar; niemand zoekt sindsdien diegene die de legendes Flemeth hebben genoemd."
Het verhaal "Heerseres van de Wilde Landen", verteld door bard Ensuelo in de tavernes van Antiva
Verschijningen:
Dragon Age: De Gestolen Troon
Tijdens de vlucht voor de Orlesianen belanden Maric en Loghain bij de Dalish, die hen naar Flemeth brengen. Ze vertelt Maric dat Loghain hem zal verraden als hij hem dichterbij laat komen. "Elke keer is het erger dan de vorige." Ze vertelt hem ook dat de dood in Ferelden zal komen na zijn dood. In ruil voor het feit dat ze hen uit de Wilde Landen haalt, eiste Flemeth van Maric de belofte dat hij er nooit iemand over zou vertellen.
Dragon Age: Origins
De Warden ontmoet Flemeth in de Wilde Landen van Corkari, wanneer Morrigan hem naar haar brengt. Ze moeten de verdragen vinden die door andere rassen zijn ondertekend, waarin zij beloven de Grey Wardens te helpen indien nodig. De Warden en Alistair ontmoeten Flemeth opnieuw wanneer zij hen redt uit de Toren van Isahl. Wanneer ze hen weer op pad stuurt, vraagt ze Morrigan om met hen mee te gaan.
Uiteindelijk zal Morrigan vragen de zwarte grimoire van Flemeth te zoeken in de Circle Tower, die daar zogenaamd wordt bewaard. Maar je kunt de grimoire in het kantoor van First Enchanter Irving op de derde verdieping van de Tower vinden zelfs voordat ze deze verzoek doet.
Wanneer ze de Grimoire ontvangt, zal Morrigan tevreden zijn, en bij haar terugkeer naar het kamp zal ze vertellen wat ze uit het lezen heeft geleerd. Het blijkt dat het boek helemaal niet over magie gaat; het beschrijft hoe Flemeth zo lang heeft kunnen leven - wanneer zij oud wordt, kweekt zij een dochter en op een gegeven moment neemt zij bezit van haar lichaam.
Morrigan wil niet de volgende slachtoffer zijn. En Morrigan vraagt om naar Flemeth’s hut te gaan, de echte grimoire van Flemeth in het huis te vinden, deze aan Morrigan te overhandigen, en ook Flemeth te doden.
Flemeth zal uiteraard door hebben waarom de Warden in de Wilde Landen verscheen, en zal een alternatief aanbieden - haar te laten ontsnappen en Morrigan te bedriegen. Op deze manier kun je Flemeth laten ontsnappen of haar doden; de buit zal hetzelfde zijn: de echte grimoire en de beste outfit voor Morrigan, alleen zullen de medepartijgenoten verschillend reageren op de bedrog. Als je voor de strijd kiest, moet je tegen een draak vechten, waarin Flemeth zal veranderen.
Dragon Age 2
Flemeth keert terug in Dragon Age 2. Wat haar doelen en intenties zijn, is tot nu toe onbekend. Het is bekend dat zij Hawke's leven redt tijdens een gevecht met een groep garrlocks. Ook biedt zij Hawke een deal aan: een veilige doorgang in ruil daarvoor dat hij het amulet van de Dalish-bewakers naar de wachter Marathari brengt, waarvan de clan zich nabij Kirkwall heeft gevestigd. Dit is de clan die we ontmoeten in Dragon Age Origins wanneer we als Dalish spelen.
Voordat Hawke/Aveline Wesley doodt, merkt Flemeth op dat het enige medicijn tegen de corruptie moet een Grey Warden worden. Hawke weet al wat er bij Ostagar is gebeurd en zegt dat de hele Warden is gestorven. Flemeth antwoordt vervolgens: "Niet iedereen is dood, maar buiten bereik."
Flemeth ontmoet ons opnieuw wanneer we het amulet naar de Dalish brengen en helpen om de ritus uit te voeren. Uit het amulet verschijnt Flemeth. Het blijkt dat zij een deel van zichzelf in het amulet heeft opgesloten, omdat ze voorzag dat Morrigan haar wilde doden. Zo ontsnapt Flemeth en vlucht weg, verandert in een draak.
Vertaling van de auteur
Bronnen: