Een beoordeling van Songs of Conquest door een oude fan van "Heroes"

content auto translated from {from}

Ik heb honderd jaar geen recensies geschreven, maar wat kan je beter motiveren om een hele dag achter het toetsenbord door te brengen dan het gevoel dat het internet gek wordt? Ik werd enorm geïrriteerd door de waanzinnig teleurstellende opvolger van "Heroes of Might and Magic" genaamd Songs of Conquest. Hoe snel zijn spellen achteruitgegaan dat dit zo hoog gewaardeerd wordt door de pers?

Het jaar 2024: een moeras, waarin je misschien eenheden, paddenstoelen of lichamen kunt onderscheiden - als je niet om de verkeerde dingen kijkt

Laten we het voor degenen die het niet weten even uitleggen: de turn-based strategie "Heroes" verscheen meer dan 30 jaar geleden en draaide op computers zoals Pentium zonder enige laadschermen. Het spel trok aan door zijn sprite-graphics, die zelfs volgens de huidige maatstaven mooi waren. De echte kick kwam in de steden: het panorama veranderde met elk nieuw gebouw en er was iets symfonisch en machtigs aan, alsof elke raciale cultuur geleidelijk zijn kracht en opzet onthulde.

En dan start ik jouw Songs of Conquest... Wat is dit? Pixelgrafiek? Nostalgie naar de 8-bits era ofzo? Dit is een enorm zwakke binnenkomer voor een spel dat zich voedt met nostalgie: je steekt de technische kant de grond in en leunt op… gameplay, misschien? Laten we het daar later over hebben.

Het jaar 1995: elke eenheid heeft zijn eigen karakter, en je staat te popelen om die in de praktijk te ervaren

Kortom, ons wordt voor de gek gehouden met een spel in plaats van "Heroes" dat er hopeloos slechter uitziet dan "Heroes", maar duizend keer veeleisender is qua hardware. We moeten al die laadtijden en ontstellend lange zetten van tegenstanders afwachten. Maar zelfs in het genre van pixel-art is Songs of Conquest een mislukking. Alle eenheden zijn grijs-braun-roze vlekken. Ze zijn niet gedenkwaardig en roepen geen emoties op. Behalve frustratie: zelfs ik zou het in Paint beter kunnen tekenen.

Oké, laten we het over de gameplay hebben. Hier is alles van "Heroes" gekopieerd, dat is duidelijk. Wat zijn de vernieuwingen? Ten eerste zijn er geen stadsinterfaces meer. Dat wil zeggen, diezelfde steden waarvoor Ubisoft zo hard op de vingers is getikt door de fans van de serie dat de gierige Fransen snel de middelen hebben gevonden en ze alles opnieuw hebben geïllustreerd. Songs of Conquest raakt onmiddellijk de gevoeligste plek van de fan, en dat moet ik als een functie beschouwen. Maak je een grapje?

Hoewel het allemaal begrijpelijk is: als de eenheden zo zijn, was het helemaal niet haalbaar om de steden opnieuw te tekenen. Ze besloten zichzelf niet te schande te maken.

Dit is een kasteel in het spel van 2024: een vierkante omheining, een paar torentjes en onduidelijke vlekken. Overigens, op de foto staat ook een held - maar hij valt bijna samen met de omheining

Verder hebben we vier rassen - en hier beginnen de geweldige bonussen van Songs of Conquest qua gameplay, waarvoor je de afschuwelijke graphics moet doorstaan. Elke race heeft tot tien eenheden, plus upgrades voor elk. En verder zijn alle verschillen van "Heroes" cosmetisch, het heeft geen zin om het te noemen. Laten we zeggen, in "Legend of the Knight" was er een magische doos en woede, en in Disciples draaide alles om een ervaring systeem - dat niveau van centrale functionaliteit ontbreekt volledig in Songs of Conquest.

Nou, dat is het dan, na ongeveer drie uur laat het spel de bodem zien, zonder op een goede manier te verbazen. Als Ubisoft precies hetzelfde met topgrafiek had uitgebracht, zouden ze allemaal zeggen: kijk, weer zo’n pop in plaats van een fatsoenlijke remake van "Heroes 3". Maar omdat Songs of Conquest niet door Ubisoft is gemaakt, lijkt het alsof het als voorbeeld kan worden gesteld: kijk, hoe een onbekende indie-studio de rijke corporatie de wereld heeft laten zien. Maar uiteindelijk zijn Songs of Conquest gewoon weer ondermaatse helden, deze keer met slechte graphics.

Dit is een kasteel in het spel van 1995: één enkel concept van de wolken tot de plassen op de weg.

Ik geef toe: de magische toren steekt er wel bovenuit

En je vraagt je af: moeten we weer terug naar "[Heroes 3](/games?search=Герои 3)"? Mijn keuze is ja. En ook naar alle andere delen van de serie, als je variatie wilt - elk van hen is beter dan Songs of Conquest. Als dat niet genoeg is - kijk dan naar de meest betrouwbare fan-aanpassingen, zoals "Heroes 5.5".

Die hoge scores in de recensies van Songs of Conquest zijn voor mij een teken van de definitieve degradatie van computer games. Het lijkt erop dat niet alleen de normale ontwikkelaars zijn verdwenen, maar ook een hele generatie die wist hoe een [goed spel](/games?search=хорошая игра) eruit ziet. De industrie van rommel heeft eindelijk zijn consument gekweekt. Moge de aarde haar stof zijn.