6 meest sinistere trends in moderne games
Vertaling van het artikel The 6 Most Ominous Trends in Video Games van cracked.com door David Wong
Onze generatie zal herinnerd worden door games. Elke generatie wordt herinnerd door de populaire artistieke richting van zijn tijd. Wanneer je aan de jaren '60 denkt, denk je aan Woodstock en de hippiemuziek. Aan de jaren '80 denk je aan Miami Vice en de geboorte van muziekvideo's. Wanneer je kleinkinderen aan de jaren 2010 denken, welke afbeelding komt dan in hen op? Zo eentje:
Echt waar. God verhoede...
Onze trouwe lezers weten dat ik vorig jaar een soortgelijke afbeelding heb gemaakt.

Ik heb het gevoel dat de situatie sindsdien niet beter is geworden. Begrijp me niet verkeerd, ik hou ervan om in de hoofden van verschillende gasten te schieten, en privé-eilanden waarbij je hetzelfde doet, maar dan in het echt, zijn veel te duur. Maar, kom op, mensen! Die futuristische gokkasten waar ik in 1986 als kind van droomde - die zijn al lang overtroffen door echte tegenhangers. Om precies te zijn - ze zijn tien keer beter. En dit is het resultaat?
De problemen met moderne games eindigen echter niet bij het feit dat elke blockbuster game die volgend jaar uitkomt, een soort terrorist of zombie door de richtkijker van een wapen dichtbij je gezicht zal laten zien. Er zijn veel meer problemen...
Nummer 6. Technologie gaat achteruit
Ik herinner me de tijden dat ik me helemaal geen zorgen maakte over de toekomst van games. Die tijden duurden ongeveer 4 uur, toen ik in 2007 met vrienden een hele nacht Wii Sports Bowling speelde.
"Games zijn gered en de wereldeconomie zal niet instorten, hoera!"
Dit is een van de meest zinloze, maar perfecte games die ik ooit heb gespeeld. Ik heb er meer uren in doorgebracht dan in Red Dead Redemption en Dead or Alive Xtreme 2 samen.
Hoe mijn bewegingen naar de game werden overgebracht, hoe ik met mijn hand zwaaide terwijl ik een niet-bestaande bal gooide in plaats van op een saaie verouderde knop te drukken... Op een of andere manier was dat interessanter dan echte bowling (als ik erover nadenk, haat ik bowling). Dit, dat besloot ik, was wat games al tientallen jaren probeerden te bereiken. Maar, vier jaar later, is er niets op de Wii dat het kan overtreffen (Bowling). De technologie was perfect voor bowling en voor niets meer. Nou ja, het was ook niet slecht voor schietspellen (zoals House of the Dead - vertaler opmerking), maar rond de tiende keer dat me werd verteld om de controller te schudden om een bloedzuiger van het scherm te verwijderen, had ik een openbaring:
"Wacht even, dit is gewoon belachelijk!"
Bovendien negeerden de laatste twee grote hits op de Wii (Donkey Kong Country Returns en Mario Bros Wii) de bewegingsbesturing en gebruikten gewoon de controller zijwaarts als een zeer onhandige joystick recht uit 1991. Nu, met de zesde verjaardag van de Wii in aantocht, is Microsoft bezig om ons de dieptepunt van motion control te laten zien: Star Wars Kinect.
Snap je, Kinect heeft helemaal geen knoppen. Je beweegt gewoon met je handen. Daardoor mis je ongeveer 90% van de functionaliteit van de game. Bijvoorbeeld, de mogelijkheid om vrij te bewegen. Nee, echt, kijk zelf maar:
Omdat je geen joystick of gamepad hebt, kun je jezelf helemaal niet verplaatsen in de gamewereld (het personage beweegt gewoon van gevecht naar gevecht). Dus brengt je Jedi het grootste deel van de game gewoon stilstaand door, als een idioot, terwijl stormtroopers stomweg zo recht de bereikbaarheid van een lichtzwaard in rennen.
"Dood me als volgende!"
We hebben gewacht op een game met echte lichtzwaarden sinds de dag dat motion control werd uitgevonden, en ze geven ons dit?! Fuck you! In 1979 waren games interactiever dan dit!
Op dat moment proberen concurrenten van Microsoft zich in te dekken tegen een ander soort games zonder knoppen: smartphone games en iPad games. Tijdens de afgelopen E3 liet Sony ons op dramatische wijze zien, met hun nieuwe console PS Vita, hoe dit werkt. Je hebt geen ingewikkelde 'knopindrukken', 'timing' of 'vaardigheid' nodig om je personage van het ene platform naar het andere te laten springen. Je tikt gewoon met je vinger op het volgende obstakel! Nou ja, zoals op een iPhone!*
"Ja, dit is veel* eenvoudiger"*
Nintendo zei gewoon "ja, laat maar" en besloot een klon van de iPad mee te geven met hun volgende thuisconsole, Wii U:
Op het eerste gezicht lijkt het alsof je alles in 1 pakket krijgt, maar dan realiseer je je dat de technologie zo imperfect is dat je maar één van zulke controllers tegelijk kunt gebruiken op de nieuwe console - geen multiplayer met meerdere gamepads is mogelijk. In plaats daarvan kregen we te horen dat je piemels op de gezichten van personages kunt tekenen met de stylus en die controller.
Ja, precies zo
Nummer 5. Hackers en DRM maken gamen tot een hel, nachtmerrie en kwelling
Stel je voor dat elke keer als je ergens naartoe moet, je contact moet opnemen met de autofabrikant om te bevestigen dat jij daadwerkelijk achter het stuur zit. Stel dat de communicatie via het internet loopt en als de verbinding wegvalt - je kunt je auto niet gebruiken. In feite is dat wat er nu in games gebeurt. Maar daarover later meer.
Op E3, het grote jaarlijkse evenement waar alle gamebedrijven ons verbluffende technologieën en software voor de toekomst laten zien, begon Sony met een 'verrassende, adembenemende, vooruitstrevende' verontschuldiging voor de drie weken lange uitval van hun online dienst. Oh, en voor het feit dat ze toestonden dat persoonlijke informatie van 77 miljoen abonnees van hun servers werd gestolen.
Dit gaat weer gebeuren. En in de toekomst zul je geen mogelijkheid meer hebben om offline singleplayer te spelen. De koppeling van alle games aan online accounts is al in volle gang. En daarmee komen de ongemakken.
"Als je het toekomstige wilt zien - stel je voor dat SecuROM je voortdurend in je gezicht slaat..." - George Orwell
Het ding is dat uitgevers willen dat je, uiteindelijk, altijd verbonden bent met hun servers. Zo kunnen ze constant je licentie controleren, extra content verkopen en een maandelijkse abonnementsprijs voor multiplayer in rekening brengen. Bovendien willen ze dat alle games digitaal worden aangeschaft, zodat je de schijf niet kunt verkopen aan GameStop (waar ze het als tweedehands game verkopen en de uitgever er geen cent voor terugkrijgt). Uiteindelijk zullen we uitkomen op een model zoals OnLive, waarbij je geen persoonlijke kopie van de game hebt - je speelt op hun machines waarbij de video via het internet naar je wordt doorgegeven. Hier betaal je maandelijks voor, en zoals de uitgevers hopen, tot aan je dood.
Dit vereist een voortdurende internetverbinding. Wat voortdurende beveiliging van informatie vereist. Wat voortdurende problemen en ongemakken met zich meebrengt. Vraag het maar aan iedere PC-gamer, ze hebben er al mee geworsteld.
Ah, de angstaanjagende aanmeldscreen van Fuck Gamers 3
Dit brengt ons opnieuw naar de auto-analogie. Stel, je wilt de campagne van Starcraft II spelen, en een paar weken later zet je de game aan om naar de 20e kaart te spelen. Eerst word je verbonden met de server op battle.net en vragen ze om een wachtwoord. Als de verbinding niet tot stand komt of als je het wachtwoord niet kunt invoeren, kun je je singleplayer-campagne niet voortzetten. De enige beschikbare optie is om opnieuw te beginnen. Hetzelfde gebeurt als je je laptop meeneemt om te spelen in het vliegtuig of bij je grootmoeder thuis.
En in andere gevallen, kun je de game niet spelen totdat je een GFWL-account hebt aangemaakt en Microsoft je contactgegevens hebt gegeven. Er zijn ZO VEEL bugs en ongemakken, dat als je nu googelt op